تبليغاتX
قصه ویرانی دل
قصه ویرانی دل
*~*~تولدی دیگر~*~*

                                           

            فروغ

              تولّدی دیگر  

اما همیشه در حواشی میدانها این جانیان کوچک را می دیدی

که ایستاده اند و خیره گشته اند به ریزش مداوم فواره های آب

شاید هنوز هم در پشت چشمهای له شده در عمق انجماد

 یک چیز نیم زنده مغشوش بر جای مانده بود

 که در تلاش بی رمقش می خواست

 ایمان بیاوریم به پاکی آواز 

 مشیری

  آواره

                               نیمه شب بود و غمی تازه نفس          

                                   ره خوابم زد و ماندم بیدار             

                                 ریخت از پرتو لرزنده شمع             

                                   سایه دسته گلی بر دیوار  

                                همه گل بود ولی روح نداشت         

                               سایه ای مضطرب و لرزان بود               

                              چهره ای سرد و غم انگیز و سیاه              

                               گوئیا مرده سرگردان بود  

                             شمع خاموش شد از تند ی باد            

                             اثر از سایه به دیوار نماند                     

                              کس نپرسید کجا رفت؟که بود؟            

                              که دمی چند در اینجا گذراند!           

                             این منم خسته در این کلبه تنگ     

                            جسم در مانده ام از روح جداست 

                               من اگر سایه خویشم یا رب              

                             روح آواره من کیست کجاست؟

            


| *| نوشته شده در شنبه نوزدهم بهمن 1387 و ساعت 11:52 توسط پارمیدا |
*~*~~*~*

سلام به همه دوستای گلم

امروز به جای شعر گذاشتن یه مطلب از مرگ احمد شاملو رو براتون گذاشتم.البته بیوگرافی کاملشو می تونید از این آدرس بگیریدhttp://www.ahmadshamlu.blogfa.com/من فقط یه بخش کمی رو گذاشتم امیدوارم که خوشتون بیاد

                                       

                                            مرگ شاملو

احمد شاملو از چند سال پيش مبتلا به بيماري قند بودو بارها براي درمان خود به خارج از كشور سفر كرد. اما معالجات هيچگونه ثمري نداشت. اين بيماري سرانجام شاملو را از پاي درآورد و او در تاريخ چهارم مرداد ماه 1379 در بيمارستان ايرانمهر تهران تسليم مرگ شد.پيكر شاملو در امامزاده طاهركرج به خاك سپرده شد. در مراسم تشييع او كه با حضور مديركل دفتر وزارتي و روابط عمومي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي برگزار شد، محمود دولت‌آبادي قصه نويس ـ سخنراني كرد. و سيمين بهبهاني نيز قطعه شعري خواند. مرگ شاملو بازتابهاي متفاوتي داشت گروهي او را شاعري ارزشمند و والا و مردمي معرفي كردند و گروهي ديگر وي را عنصري پشت كرده به مردم و كشورش ناميدند. رسانه‌هاي استكباري در راديو و تلويزيون‌هاي غربي، هر يك به فراخور مواضع خود، در اطراف او و آثارش به گفتگو پرداختند و محافل و مجامع وابسته به كانونهاي قدرت و جريان جهاني سلطه، اعلاميه‌هايي در تمجيد و تجليل ازوي انتشار دادند.

برخي از جرايد داخلي به قهرمان سازي وي پرداختند و كوشيدند تا به دروغ احمد شاملو را شاعري مردمي ـ كه در تمام دوران عمرش در محدوديت و فشار زندگي مي‌كرد، معرفي نمايند.

روزنامه «حيات نو» متعلق به حجت‌الاسلام هادي خامنه‌اي به مرگ شاملو توجهي ويژه نشان داد و به صورت يك سويه حرف و سخن‌هاي عده‌اي از وابستگان جريان روشنفكري بيماري و اعضاي كانون نويسندگان، همچون جواد مجابي، سيمين بهبهاني، احمدرضا احمدي و منوچهر آتشي را در رثاي او چاپ كرد(1)روزنامه ايران وابسته به خبرگزاري جمهوري اسلامي ايران و زيرمجموعه آن هفته نامه ايران جوان نيز بيشترين حجم مطلب را به نقل از خبرگزاريهاي غربي و برخي از ياران شاملو درباره وي نگاشتند و بيشترين تجليل را از او به عمل آوردند، ايران نوشت.

«... با مرگ احمد شاملو... ايران نه تنها يكي از بزرگترين شعراي معاصر خود را، بلكه قوي‌ترين نماد وجدان روشنفكري خود عليه استبداد وستم را از دست داد...»(2)

اين روزنامه مراسم تشيع جنازه شاملو را «پژواك عشق و آزادي» ناميد(3) و با انتخاب تيتر «مرگي به سپيدي بامداد»(4) از او تجليل به عمل آورد و هفته‌نامه «ايران جوان» زير مجموعه روزنامه ايران هم در برخورد با مرگ احمد شاملو همين راه را پيمود و در دو شماره پيايي و در هر شماره در دو صفحه روبروي هم به شاملو و شعرش پرداخت و او را «آفتاب شعر امروز ايران» لقب داد.ايران خبرهاي مرتبط با مرگ شاملو را پوششي وسيع داد و حتي بيانيه تشكيلات غيرقانوني كانون نويسندگان و پيام تسليت وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي عطاءا... مهاجراني را چاپ كرد.(5)از سوي ديگر جرايد اصولگرا با لحاظ كردن عملكرد شاملو و كين‌توزي‌هاي او عليه نظام اسلامي و مردم مسلمان ايران، براي مخاطبان خود به روشنگري پرداختند

 



| *| نوشته شده در پنجشنبه دهم بهمن 1387 و ساعت 11:16 توسط پارمیدا |
*~*~غزل~*~*

 

سلام به همه دوستای گلم

 مدتی بود که تو نت نبودم .شمارو نمی دونم ولی خودم حسابی دلم واستون تنگ شده بود حالا بعد از چند ماه  بایه آپ پرو پیمون اومدم تا جبران کرده باشم.امروز 3تا شعر قشنگ براتون گذاشتم از 3شاعر بزرگ که خیلی دوسشون دارم

فریدون مشیری,فروغ فرخ زاد و مهدی اخوان ثالث

 

فریدون مشیری

               شب ها که سکوت است و سکوت است وسیاهی              

                آوای تو می خواندم از لایتناهی 

                آوای تو می آوردم از شوق به پرواز                           

               شب ها که سکوت است و سکوت است وسیاهی                             

                             امواج نوای تو به من می رسد از دور                          

                        دریایی و من تشنه مهر تو چو ماهی                    

                        وین شعله که با هر نفسم می جهد از جان                  

        خوش می دهد از گرمی این شوق گواهی    

                    دید  از تو گر صبح ابد هم دهدم دست                     

    من سر خوشم از لذت این چشم به راهی

                           ای عشق تو را دارم و دارای جهانم                               

  همواره تویی هر چه تو گویی و تو خواهی

 

 

فروغ

و من چنان پرم که روی صدایم نماز می خوانند

سلام ای غربت تنهایی اتاق را به تو تسلیم می کنم

ودرشهادت یک شمع رازی است که آن را آن آخرین وآن کشیده ترین شعله خوب می داند

شاید حقیقت آن دو دست جوان بود,آن دو دست جوان که زیر بارش یک ریز برف مدفون شد

 وسال دیگر وقتی بهار با آسمان پشت پنجره هم خوابه می شودودرتنش فوران می کند

 فواره های سبز سبکبار شکوفه خواهد داد

ای یار ای یگانه ترین یار

 

 

    

اخوان ثالث:

غزل

امشب به یاد مخمل زلف نجیب تو شب را چو گربه ای که بخوابد به دامنم ,من ناز می کنم

چون مشتری درخشان ,چون زهره آشنا

امشب دگر به نام صدا می زنم تو را

نام تو را به هر که رسد می دهم نشان 

 آنجا نگاه کن , نام تو را به شادی آواز می کنم

امشب به سوی قدس اهورایی پرواز میکنم

 

خوب اینم از آپم امیدوارم که خوشتون بیاد

نظر یادتون نره

بدون نظر نریداااااااااااااااااااااااااااااااا

هم در مورد شعرا نظر بدید و هم در مورد شاعرایی که ازشون شعر میزارم

خوب حالا که این همه نظر نظر کردم پس حتما نظر بزارید

 



| *| نوشته شده در پنجشنبه نهم آبان 1387 و ساعت 17:37 توسط پارمیدا |
*~*~زهرشیرین~*~*

مشیری:

زهر شیرین

تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق

که نامی خوش تر از اینم ندانم

وگر هر لحظه رنگی تازه گیری

به غیر از زهر شیرینت نخوانم

تو زهری زهر گرم سینه سوزی

تو شیرینی که شهد هستی از توست

شراب جام شیرینی که جان را

نشاط از تو غم از تو مستی از توست

به آسانی مرا از من ربودی

درون کوره غم آزمودی

دلت آخر به سرگردانی ام سوخت

نگاهم را به زیبایی گشودی

بسی گفتند:

که دل از عشق بر گیر که

نیرنگ است و افسونست و جادو ست!

ولی ما دل به او بستیم و دیدیم

که این زهر است اما نوش داروست

چه غم دارد که این زهر تب آلود

تنم را د رجدای می گدازد

از این شادم که در هنگامه درد

غمی شیرین دلم را می نوازد

اگر مرگم به نامردی بگیرد

مرا مهر تو در دل جاودانیست

وگر عمرم به ناکامی سر آید

تو را دارم که مرگم زندگانیست

 



| *| نوشته شده در جمعه چهارم مرداد 1387 و ساعت 8:30 توسط پارمیدا |
*~*~ایمان بیاوریم به .........~*~*

 

                                 فروغ فرخ زاد

ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد

ایمان بیاوریم به ویرانه های باغهای تخیل

به داسهای واژگون شده بیکار و دانه های زندانی

فواره های سبز ساقه های سبکبار شکوفه خواهد داد

ای یار ای یگانه ترین یار ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد

 

    اسیر

یک دم  ز گرد پیکر من بشکاف   

بشکاف این حجاب سیاهی را 

  شاید درون سینه من بینی

 این مایه گناه و تباهی را

آه ای خدا چگونه تو را گویم 

 کز جسم خویش خسته و بیزارم

هر شب بر آستان توبا

 حسرت گویی امید جسم دیگر دارم

           

                           فریدون مشیری

 

 

 

 

ای همیشه خوب

ماهی همیشه تشنه ام  در زلال بی کران تو      

می برد مرا به هر کجا که میل اوست موج دیدگان مهربان تو

                                               زیر بال مرغکان خنده هات زیر آفتاب داغ بوسه هات 

                                               ای زلال پاک جرعه جرعه می کشم تو را به کام خویش

تا که پر شود تمام جان من ز جان تو          

 ای همیشه خوی ای همیشه آشنا             

                                               هر طرف که می کنم نگاه   تا همه کرانه های دور 

                                              عطر خنده و ترانه می کند شنا در میان بازوان تو

ماهی همیشه تشنه ام ای زلال تابناک 

 یک نفس اگه مرا ز حال خود رها کنی 

  ماهی تو جان سپرده روی خاک

************************************

این متن نمی دونم از کیه  ولی من خیلی ازش خوشم اومد امیدوارم شما هم خوشتون بیاد

 

چه روزهایی بود آن روزها روزهای کودکی را می گویم  همه چیز خوب بود و دوست د اشتنی

همه را دوست داشتیم و همه ما را دوست داشتند  از کسی کینه به دل نمی گرفتیم و با یک شکلات قهر را از یاد می بردیم

زیبایی را در سادگی می دیدیم 

  قلبمان پاک بود و زندگی را شیرین می دیدیم

 اما حالا به دنیایی پا گذاشته ایم که برایمان غریب است دنیایی که با گامهای بی تفاوت آدمهایش صداقت را ربوده است دنیایی که در آن پروانه ها پلاستیکی  گلها مصنوعی و قلبها زنگار بسته است

 

 

 



| *| نوشته شده در شنبه بیست و دوم تیر 1387 و ساعت 20:28 توسط پارمیدا |